Achteraf betalen, rood staan tot 250 euro, telefoonabonnementen met toestelkosten en kopen op afbetaling zijn voor veel jongvolwassenen gangbare manieren om uitgaven te spreiden. Deze zogenoemde kleine kredieten worden steeds vaker aangeboden, zowel online als in fysieke winkels, en zijn laagdrempelig in gebruik. Tegelijkertijd vallen deze kredietvormen vaak buiten strenge regulering. Dat roept de vraag op in hoeverre deze beperkte bescherming bijdraagt aan financiële risico’s, met name voor jongeren en jongvolwassenen.
Jongvolwassenen bevinden zich in een levensfase waarin hun financiële positie vaak nog kwetsbaar is. Ze hebben doorgaans lagere inkomens, minder financiële buffers en minder ervaring met financiële producten dan oudere volwassenen. Het gebruik van kleine kredieten kan helpen om een tijdelijke financiële tegenvaller op te vangen, maar kan ook leiden tot schuldgewenning en het stapelen van betalingsverplichtingen. Vooral achteraf betalen wordt door veel gebruikers niet gezien als een lening, maar als een gewoon betaalmiddel. Deze perceptie hangt samen met hoe aanbieders deze betaalvorm presenteren, bijvoorbeeld via betaalapps en betaalpassen.
In dit onderzoek brengen we in kaart hoe vaak jongvolwassenen gebruikmaken van kleine kredieten, hoe zij achteraf betalen beoordelen en welke samenhang er is met hun financiële situatie. De resultaten laten zien dat jongvolwassenen die (vaak) gebruikmaken van achteraf betalen zich financieel anders gedragen dan niet-gebruikers. Hoewel velen het overzicht behouden, zien we ook signalen van verhoogde kwetsbaarheid, zoals vaker moeite hebben met rondkomen en vaker terugvallen op rood staan of lenen. Dit onderstreept het belang van passende regulering om jongvolwassenen beter te beschermen tegen financiële problemen.
