Vergeet-mij-nietjes op het graf

Gastblog door Marinette Boersma, uitvaartverzorgster Yarden

Weblog | 29 november 2017

Ik loop het schelpenpaadje op naar het huis. De schelpjes knisperen onder mijn schoenen. Met een iets verhoogde hartslag druk ik op de bel. Ik sta voor de deur van een jong gezin.

De moeder heeft kanker, borstkanker met uitzaaiingen. En met mij wil ze alles bespreken rondom de naderende uitvaart. Haar man heeft gezegd dat ze erg onrustig is. En dat het regelen hiervan haar mogelijk wat rust geeft.

Mensen vragen mij wel eens wat ik moeilijk vind in mijn werk. Nou, dit komt aardig in de buurt.

Laatste maanden bij het gezin

We zitten aan de keukentafel. De kinderen zijn naar school en ze vertelt rustig hoe het met haar is. Ze wil geen behandelingen meer. Het rekt mogelijk haar leven, maar ze is er zo ontzettend ziek van. Ze kiest ervoor om deze laatste maanden zo goed mogelijk bij haar gezin te zijn.

Haar wens was altijd om gecremeerd te worden. Maar goed, haar wens was ook om 85 jaar te worden. Nu ze slechts 31 jaar is, en twee kindjes heeft die amper snappen wat ze te wachten staat, kiest ze toch voor een graf. De begraafplaats is zowat achter hun huis.

We bespreken alle mogelijkheden voor een afscheid. De opbaring, de rouwdienst, rituelen, de rol van de kinderen hierin. Tevens kiest ze vast een kaart en bloemen die ze mooi vindt. Ze laat niets aan het toeval over.

Omdat ik merk dat dit haar goed doet, maak ik voor haar een afspraak met iemand van de gemeente. Overmorgen gaat ze samen met haar man en kinderen een plekje uitzoeken op het kerkhof. Ik vertrek met de belofte dat ik van al deze wensen een begroting zal maken.

Verzekering niet toereikend

Drie dagen later zit ik weer aan de keukentafel. We bespreken de kosten van haar uitvaart. Ze heeft een verzekering bij een onafhankelijke verzekeraar.

Helaas is deze verzekering niet toereikend. Vaak heeft ze gedacht om zich daar eens over te laten voorlichten, en eventueel een aanvullende verzekering te regelen. Maar doodgaan is een ver-van-je-bed show. Want als je 31 jaar bent, ga je natuurlijk niet dood.

Er is wel een spaarpot, maar die was eigenlijk bedoeld voor de studie van de kinderen. We bespreken de mogelijkheden om een grafsteen later te doen. De kinderen kunnen in plaats daarvan schelpen en stenen zoeken, plantjes planten en van klei op school kunstwerken maken. Ook passen we de wensen iets aan, zoals een andere rouwkaart en een goedkopere kist.

Ze vertelt dat haar ouders hebben aangegeven mee te willen betalen. Iets wat ze eigenlijk niet wil aannemen, maar hier nu toch gebruik van gaat maken.

Drie maanden later…

We lopen met de kist het schelpenpaadje af. De kist is prachtig versierd en gekleurd door de kinderen. Die huppelen naast me. “Mama vertelde dat we haar graf mogen versieren”, zegt het dochtertje. “Volgende week gaan we met papa naar de winkel om plantjes uit te zoeken. En ik doe vergeet-mij-nietjes erop.”

Glimlachend kijk ik naar haar. Op deze manier ook na de uitvaart betrokken zijn, helpt bij de verwerking.

In gedachten zie ik een prachtig graf, met de mooiste bloemen en andere eigengemaakte kunstwerkjes. Hun moeder had het vast prachtig gevonden.

Meer lezen

Contact

U kunt op verschillende manieren contact opnemen met het Nibud.

Ga verder

Laat een bericht achter

Uw E-mailadres wordt niet gepubliceerd. Alle velden zijn vereist.

Haar ouders hebben aangegeven mee te willen betalen. Iets wat ze eigenlijk niet wil aannemen, maar hier nu toch gebruik van gaat maken.”

— Marinette Boersma, uitvaartverzorgster Yarden

Contact

U kunt op verschillende manieren contact opnemen met het Nibud.

Ga verder

Anderen actueel

De kosten van een uitvaart

Hoe wilt u uw uitvaart financieren?

lees meer › Artikel

Uitvaartberekenaar

De Uitvaartberekenaar laat zien welke kosten u ongeveer kunt verwachten.

lees meer › Tool